سودای تمدن
افزوده بدل بــــسکه تمــــــنای تمـــــدن
گویم سخــنی حسب تقاضــــای تمــــدن
از مولوی ایـــن مدرسه پرسید رفیــقی
کآخر تو نــــما حـــل معـــــمای تمــــدن
گفتا که در این ره که رسوا شده تنــها
دنیای تمـــــدن شــــده رســوای تمـــدن
توپ است وتفنگ است وسیاسی وجنگ است
وحشی شدم از کـــثرت غوغای تمـــدن
کس نیست که با هیتلر و چرچیل بگوید
تا چند کمر بستــه به یغــــمای تمـــــدن
امروز مفشن به نــــــظر می رســد اما
تا دیده شود رونــــق فــــردای تمـــــدن
یک زمزمه گر بـشنوی از ساز حقیقت
دیگر ندهی گــــوش به سرنای تمــــدن
ای یوسف اسلام در این مرحــــلۀ دهر
هشدار ز تـــــزویر زلیـــــخای تمـــــدن
آثار تمــــــدن هـمه در شــــهر تدیـــــن
ما جمله روان جانب صحـــرای تمـــدن
شد خاک سر بلخی و پیداست ز خاکش
چون اخگر سرخ آتش سودای تمـــدن
خندد
سحرگه غنچه چون بر چهرۀ باد صبا خندد
شفق هم آن زمان بر غفلت شبهای ما خندد
به عمری غفلت و طول دعا در شدت محنت
که باب استجابت بر چنین نوع دعا خندد
ضرور افتاده چون خندیدن و بگریستن ما را
بود مرد خِرد آنکو بجا گرید بجا خندد
بدامان تحمل چنگ زن هنگام غم ورنه
بوضع ناشکیبی ابتلا بر مبتلا خندد
از این هر سو دویدن ها و منزل نا رسیدن ها
دهان کفش پا بر هرزه گردی های پا خندد
در این وادی ره مقصد چنان از رهبران گم شد
که هر دم رهروان و رهزنان بر رهنما خندد
چنان از اختلاف شیخ و صوفی فتنه بر پا شد
که شیطان لعین از طعنه بر دین خدا خندد
بجهل مقتدی گر مقتدا زد خنده از خفّت
یقین دان مقتدی هم از قفا بر مقتدا خندد
به مسجد چند می خوانی نماز با ریا زاهد
که نقش بوریا بر آن نماز با ریا خندد
هر آنکو دامِ نفس خویش سازد آشنایی را
سزد گر یک جهان بیگانه بر آن آشنا خندد
شهید عشق هرگز خونبها از کس نمی خواهد
مبر نام جنان کان کشته بر این خونبها خندد
بپاس دوستی از دوست گر جز دوست می جویی
به بنیاد چنین یک دوستی اهل وفا خندد
سیاست بازی امروز ما هم عقده نگشاید
در این بازی ملل یکسر به ریش پیشوا خندد
به جز پس ماندگی دیگر نشان از ما نیابد کس
جهان پیش رو بر این رجوع قهقهرا خندد
بر اندام تکبر خلقت دانش نمی زیبد
رسا قدان عرفان بر غرور نارسا خندد
مگو دست قضا همره ستمگار توانگر را
که دست انتقام آخر بر این دست قضا خندد
هزاران دل شود خون تا که بزمی دلگشا گردد
جدا هر زخم دل بر بزمساز دلگشا خندد
به معنی خندۀ چشم است اشک بینوا بلخی
به ظاهر گر چه ارباب نوا بر بینوا خندد
خون
مرا جام دل از این یاد خون است
عروس وصل را داماد خون است
لب شیرین دهد بر کوهکن پند
که مزد تیشۀ فرهاد خون است
اگر خواهی همی رشد سیاسی
طریق مرشدو ارشاد خون است
به غفلت آبرو از جوی ما رفت
به استمداد و استرداد خون است
جوانا ! در قلم رمز شفا نیست
دوای درد استبداد خون است
ز خون بنویس بر دیوار ظالم
که آخر سیل این بنیاد خون است
بزن بلخی تو هم بر صنف رندان
که هر چه هست بادا باد خون است
اختره اې ښکلیه اختره زه بخښنه غواړم
سږکال دې نشم لمانځی
ما مې چمبه سوځلې
زما له سندرو نه اروا ختلې
ګنې ګیډۍ قمیس ښه ډک په پاولو
ها زرزري سالو اوس هم لرمه
هم به نکریزې یوې کڅوړې کې وي تاخ کې پرتې
خو زه بخښنه غواړم
دا ځل دې نشم لمانځی
اوس مې ها مستې سهیلې نیمې هم پاتې نه دي
دوی سره غبرګې يې چمبې لمبه شوې
اختره اې ښکلیه اختره ته به ګورې کنه
دا په مالت کې څومره ماتې دړې
ها پریوتلي دیوالونه نیمې سوې کوټې
منم د کلي سر کې
ها تر ګودر رارسیدلې هدیره به دې نو
هم له نظره سرسري تیره وي
پکې په سرو اوشنو جنډو به دې وي سترګې پاتې
اختره اې ښکلیه اختره زه بخښنه غواړم
دا ځل دې نشم لمانځی
ستــــړې ده او ښه بې خــــوبــــه شــوې ده
غـــواړي لــــږ دمه ، بې خـــــوبــــه شوې ده
خدای ورکـړه بانه ، بې خوبـــــه شـــوې ده
لاړه، شــــوه ويده ، بې خوبـــــه شـــوې ده
ما ورتــــه کلونــــه شــــوګـــــير کــــــړی دی
دا پـــــه يــــوه شپه ، بې خــــوبـــــه شوې ده
سترګـــــــې دواړه پټې پټې کــــيږي پــرې
مــــــــړه نـــــه شي ډيوه ، بې خوبه شوې ده
اوس بــــــه يـې اواز شي زرکلـــــــن شراب
اوس کــــــــــوي مزه ، بې خوبــــــه شوې ده
نورې شپې به ما ترې خوب کوی نــــه شو
دا وارې هــــغه ، بې خــــــــوبـــــــه شوې ده
ټولــــــــه زمانــــه دې ده پـــــــه سترګــو کې
ټولـــــــه زمانه ، بې خــــــــوبــــــه شــــوې ده
نـــــــه جلالــــــــه نور ازار يې مـــــه اخلـــــــه
مـــــــه يې زوروه ، بې خـــــوبــــــه شـوې ده
ادامه مطلب
مردی در موتر گران قیمت خود با سرعت فراوان از خیابان کم رفت و آمدی می گذشت.
ناگهان از بین دو موتر پارک شده در کنار خیابان یک پسر بچه خشتی به سمت او پرتاب کرد. پاره خشت به موتراو برخورد کرد. پایش را روی بریک گذاشت و سریع پیاده شد و دید که موترش صدمه زیادی دیده به طرف پسرک رفت و او را سرزنش کرد. پسرک گریان با تلاش بالاخره توانست توجه مرد را به سمت پیاده رو، جایی که برادر فلجش از روی صندلی به زمین افتاده بود جلب کند.
پسرک گفت: اینجا خیابان خلوتی است و به ندرت کسی از آن عبور می کند.برادر بزرگم از روی صندلی به زمین افتاد و من زور کافی برای بلند کردنش ندارم. برای اینکه شما را متوقف کنم، ناچار شدم از پاره خشت استفاده کنم مرد بسیار متاثر شد و از پسرعذرخواهی کرد؛ برادر پسرک را بلند کرد وروی صندلی نشاند.
در زندگی چنان با سرعت حرکت نکنید که دیگران مجبور شوند برای جلب توجه شما پاره خشت به سویتان پرتاب کنند. خدا در روح ما زمزمه می کند و با قلب ما حرف می زند، زمانیکه ما وقت نداریم گوش کنیم، او مجبور می شود پاره خشت به سوی ما پرتاب کند. این انتخاب خودمان است که گوش کنیم یا نه.
اگر تمام شب را برای از دست دادن خورشید اشک بریزی،لذت دیدن ستاره ها رو هم از دست میدهی.
به مسائل بزرگ فکر کنید ، اما از خوشیهای کوچک لذت ببرید .
بهتر است مورد نفرت واقع شوی برای انچه هستی تا اینکه تو را دوست بدارند برای انچه نیستی
فاصله تابش خود را بر ديگران تنظيم کن خداوند خورشيد را در جايی نهاد که گرم کند ولی نسوزاند .
در دنيا جاي كافي براي همه هست پس بجاي اينكه جاي كسي را بگيري سعي كن جاي خودت را پيدا كني.
ادامه مطلب
پښتانه څوک دي؟
پښتانه د تاريخ پوهانو په عقيده د اريايانو له پښت څخه دي.اريايان د بشري کامونو يوه مهمه ډله ده ، چه له ډيرو زما نو راهيسي د ځمکي پر مخ ژوند لري او د روڼ تمدن خاوندان دي. د نړۍ لوي ملتونه هم د اريايايي پښت څخه راوتلي دي. ددوي پخوانۍ اصلي ژبه اريانا ويجو (ويجه) نوميده .د اريانا ويجو مانا اصيل او نجيب پښت، او د اصيل او نجيب هيواد خاوندان. ددوي هيواد څلور فصلونه درلودل او هميشه د اوبو پر غاړه اوسيدل.
تاريخ پوهان په دي عقيده دي چه
ادامه مطلب
شهید امام حسن البنا (ح)
اگر قرار است برای چیزی زندگی خود را خرج کنیم ، بهتر آن است که آن را خرج لطافت یک لبخند کنیم
یک قلب پاک از تمام معابد جهان زیبا تر است.
مدامم مست ميدارد،نسيم جعد گيسويت
خرابم ميكند هر دم فريب چشم جادويت
منو باد صبا،مسكين ،دو سرگردان بي حاصل
من از افسون چشم مست و او از بوي گيسويت
مثل شقایق زندگی کن، کوتاه اما زیبا،
مثل پرستو کوچ کن، فصلی اما هدفمند،
مثل پروانه بمیر، دردناک اما عاشق..
بی گناهی کم گناهی نیست در دیوان عشق
یوسف از دامان پاک خود به زندان رفته است
با باوفایان با وفایم با بیوفایان نیزباوفایم، چنین باش که جهان همه با وفا شود .
سیل دریا دیده ،هرگز بر نمی گردد به جوی
نیست ممکن هرکه عاشق شد ،دگر عاقل شود
ادامه مطلب
1 - هر گاه ندای اذان را شنیدید،درهرشرایط وحالی که هستید،
برخیزید وبه سوی مسجد ونماز جماعت روان شوید.
2 - قرآن را بخوانید وبه صورتی دقیق در فهم معانی آیات آن تلاش کنید
یا به آن گوش فرا دهید.از ذکر خدا غافل نشوید
واوقات خویش رابیهوده تلف نکنید.
3 - برای یاد گیری وسخن گفتن به زبان عربی فصیح،
تلاش جدّی بنمایید،زیرا تکلم به زبان عربی از
شعائر اسلام است.
4 - در بحث گفتگوزیاده روی نکنید تا به مجادله نینجامد
زیرا مجادله درهر حالی مذموم وبی خیر است.
5 - از خندیدن بسیار خودداری کنید،زیرا قلبی که با
خداوند تبارک وتعالی در ارتباط باشد،آرام وبا وقار است.
6 - از مزاح وشوخی دوری نمایید، زیرا انسانهای مجاهد
وباهدف همه ی امورشان جدی وجدیت می باشد.
7 - به هنگام سخن گفتن صدایت را به اندازه ی احتیاج بلند کن،
زیرا بیش ازآنچه لازم است،حماقت می باشد.
8 - از غیبت دیگران وزخم زبان زدن وتوهین به آنها خودداری کن
وجز به خیر ونیکی زبان به سخن مگشای.
9 - باهر برادری که ملاقات نمودی،سعی کن خوب او را بشناسی،
زیرا اساس دعوت مابر محبت وشناخت پایه ریزی شده است.
10 - به راستی مسوولیت وکارهای ما بیش از اوقات ماست.
پس لازم است دیگران رادر سود بردن از اوقاتشان یاری کنید
وچنانچه خود کاری ومسوولیتی دارید،
در ادای آن ازوقت صرفه جویی واختصار نمایید.
امام شهید حسن البنا رح
امامت جماعت مسجد دهکده ، به علوم اسلامی نیز وقوف داشت و در این زمینه بدایع المسند فی جمع و ترتیب مسند الشافعی و السنن را با شرح و توضیح نوشت و قسمتی از مسندات چهار امام مذاهب مختلف و از جمله مسند احمدبن حنبل را به نام الفتـح الرّبانی فی ترتیـب مسند الامام احمدالشیبانی تنظیم نمود و تفسیری به نام بلوغ الامانی من اسرارالفتح الربّانی بر آن نوشت . ویژگیهای علمی و دینی پدر تأثیر بسزایی در شخصیت البنا برجای گذاشت . او حفظ و قرائت قرآن را نزد پدر آموخت و در طول عمر خود از کتابخانة غنی او که مشتمل بر کتابهای مذهبی ، حدیث و تفسیر قرآن بود استفادة شایانی برد .
ادامه مطلب
تر ټولو جوړونکي کلیمه «صبر» ده... د لرلو لپاره یې دعا وکړه.
تر ټوله روښانه کلیمه«هیله» ده... ورته هیله من واوسه.
تر ټولو پیاوړي کلیمه «پوهه» ده... تل زده کړه وکړه.
تر ټولو نرمه کلیمه «موسکا» ده... هغه تل په شونډو ولره.
تر ټولو اړینه کلیمه «پوهاوئ» ده... هغه را منځته کړه.
تر ټولو روغه کلیمه «روغتیا» ده... ارزښت ورته ورکړه.
تر ټولو اصلي کلیمه «ډاډ» ده... تل اعتماد پرې ولره.
تر ټولو دوستانه کلیمه «رفاقت» ده... ناوړه ګټه مه ترې اخله.
تر ټولو ښایسته کلیمه «رښتینولي» ده... تل یې ریښتیني وساته.
تر ټولو موقره کلیمه «درناوی» ده... ارزښت ورته قایل شه.
تر ټولو ارامه کلیمه«ارامش» ده... تر لاسه یې کړه.
تر ټولو عاقلانه کلیمه «احتیاط» ده... خپل حواس تل درټول ساته.
تر ټولو صابرانه کلیمه «انتظار»ده...ورته په تمه شه.
تر ټولو ارزښتناکه کلیمه «بښنه» ده... تل یې وکاروه.
تر ټولو ښایسته کلیمه «ښه ټنډه» ده... چې د ښایستوب راز ورسره نغښتی ده.
تر ټولو خوشاله کلیمه «کار» ده... تل کار کوه.
تر ټولو پاکه کلیمه «سپیڅلتوب» ده... ډېر اسان کار ده.
تر ټولو زړه خوښوونکي کلیمه «وفاداري» ده... په خپله ژمنه باندې وفا وکړه.
تر ټولو خوځنده کلیمه «موخه» ده... پرته له دې ژوند معنی نه لري.
او تر ټولو هدفمنده کلیمه «بریالیتوب» ده... نو مخ پر وړاندې د بریالیتوب پر خوا
لیکونکی : عبدالمتین منصور
پښتون هغه زوړ او د اوږد تاریخ لرونکی قوم دی چی تل دنړیوالو تیری کونکو او استعمارگرو دسترگو اغزی وه او همیش یی دهغوی توجه ځانته راجلب کړی ده .ځکه کوم جغرافیاوی موقعیت چی پښتانه په آسیاکښی لری هغه دنړی د ټولو هغو زورځواکو لپاره چی دآسیا د استعمارخیال په سرکښی لری داهمیت وړدی.
دابه ومنوچی په نړی کښی داسی نورځایونه هم شته چی هم داسی له جغرافیاوی اهمیت نه برخورداره دی خودپښتنو د خاوری په څیرستونزی نلری.اصلی توپیرداده چی پښتانه دنړۍ په کچه یولړذاتی خصوصیات لری چی همیشه دوی ته دستونزو سبب گرځی
پښتانه په هیڅ ډول غلامی نده منلی او د هیچا تابعیت یی نده منلی که هغه سیاسی وی او یا کلتوری اویانور .او همدا د زور نه منل د تاریخ په اوږدوکښی پښتون قوم ته ستونزی را پارولی .
دپښتنو دا خاصیت سره له دی چی د پښتنو له پیدایښت نه ورسره وو خو د اسلام د سپیڅلی دین له راتگ سره یو په دوه شو ځکه چی ددی دین هم یوه اصلی موخه آزادی وه.
څوک سپېره افغانستان نومېږي
ټولې نړۍ ته سلامونه کوي
لاپه ملامات دى لاجيګ شوى نه دى
لا پرهرونه يې دردونه کوي
ديموکراسۍ لکه امساپه لاس کې
داهم ترتاسې پورې راوستلو
څو ځل راولويدو راپورته شولو
شو راروان څادريې واغوستلو
nnn
چابه ليدلى وي اوچابه نه وي
خوپه نامه يې هرسړى پېژني
هغه راغلى څه ويل غواړي
هغه هم وخت پېژني ځاى پېژني
هغه دهېچا پېژنده نه غواړي
هغه يو ځان پېژني خداى پېژني
nnn
زه نورې ستاسې او دهاغه ترمنځ
دا غزېدلې فاصلې لنډوم
هغه راغلى دى راغواړمه يې
دانتظار ترخې شېبې لنډوم
nnnnnn
دغه دې ودرېدمه غوږ ونيسئ
زما خبرو پورې و نه خاندئ
خدايږو چې ټول به له ايمانه خلاص شئ
پدې سندرو پورې و نه خاندئ
ادامه مطلب
أي زما ستړي ناكراري أروا
راځه چه وژاړوپه كوكو
دخوشحالي مخ مي هيڅ ونه ليدو
غم موزړه وڅيرو په خپلو نوكو
مايوأرمان ته ږيره سپينه كړله
خو أوس هغه هم دادي ونه رژيد
زما دأوښكوأباسين وبهيد
خوچيري يوستوري يي ونه ځليد
زه خو په هغي قافلي پسي تلم
چه أوس يي دوړي په نظر نه راځي
داكوم جادوراباندي چا وكړلو
چه بل علي پدي خيبر نه راځي
زاهد يواځي په جومات كي پريښوم
خپله يي لار دميخاني ونيوه
له رياكار زاهده ډير خپه يم
چه يي لمن دبدخاني ونيوه
زه أوس يواځي په تيارو كي ناست يم
ګوندي كه وي چيري سبا راشي
هغه ناستړي دځواني ورځي شپي
په ما حزين يو ځلي بيا راشي
تل به په لار له مـــــــــــــــــــــېړنو سره ځم
يمه پښـــــــــــتون له پښـــــــتنو سره ځم
د ملـــــيت لمـــــــــــــــــــره د پرخې په څېر
ســـــــــــــتا له دې شوخو پلوشو سره ځم
دا چـــــــــې خــــــــــرد هم په ملت ځاروي
زۀ دې همــــــــــــداسې لـــــــېونو سره ځم
پام كـــــــــــــوه زه هغـــــــــــــــه نظر نه يمه
چــــــــــــــــې به په دود د سپېلنو سره ځم
وائي اغـــــــــيار چــــــــــــې د دوزخ ژبه ده
زۀ به جنت ته له پښــــــــــــــــــــــتو سره ځم
وړم مســـــــــــتقبل ته د ماضي روايات
زۀ د خپل حـــــــــــــــــال له ولولو سره ځم
څــو چې راغونډ په يو مركز يې نه كړم
هرې تپې ته له جرګو ســــــــــــــــــــره ځم
8/23/2009 - 9/22/2009
5/22/2009 - 6/21/2009
4/21/2009 - 5/21/2009
6/21/2008 - 7/21/2008
